Blog ร้าง....

ร้างมานาน วันนี้ เริ่มมาอัพไดอีกที
ก็ เริ่มมีอารมณ์อยากระบายอีกแล้วครับ ท่าน


สิบห้านาที,,,,,ผ่านไป

ได้ระบายแล้วครับ... โล่งเลย
อิอิอิ

ช่วงที่ผ่านมา มีอะไรหลายๆ อย่างเกิดขึ้นในชีวิตน้อยๆ ของเรา
ทั้งเรื่อง ดี เรื่องไม่ค่อยสู้ดี เรื่องน่าตื่นเต้น เศร้า ระคนกันไป
ทำเอา บ้าได้อ่ะ บางครั้ง
ถึงยังไง ชีวิตเราก็ต้องสู้ต่อไป ใช่ป่ะ...

ที่ออฟฟิศ ก็จะกลายเป็น UN เข้าไปเรื่อยๆ แล้ว
คนต่างชาติเยอะเชียว มีคนใหม่เข้ามาเยอะดี

มี ฟูจิซาวะ คนญี่ปุ่น ผู้ชายหน้าใส้ใส
พูดไทยได้เยอะมากกกก
วันแรกๆ กะจะนินทาซะหน่อย
ดีที่เค้าพูดไทยออกมาก่อน ม่ายงั้น มีสิทธิ์เละเลยเรา
ไม่ค่อยพูดญี่ปุ่นเลยอ่ะ
กะจะฝึกภาษาซะหน่อยเรา อดเลย

ฟรานซิส เป็น ฟิลิปปินโน่
คนนี้วาดการ์ตูนโครตเก่งเลยอ่ะ... จบมาด้านอาร์ต อะไรสักอย่าง
ไม่รู้ เค้าคิดไง ถึงมาทำงานที่นี่
พูดได้แต่อังกฤษ แต่... เราฟังไม่ออกเลย
สำเนียงฟังยาก หรือว่า เราโง่วะ...

วิลเลี่ยม อเมริกัน ที่ พูดไทยได้เยอะอีกคนนึง
แต่ เราฟังภาษาไทยเค้าไม่ค่อยออก
พูดภาษาอังกฤษ จะฟังง่ายกว่านะ

คนต่อไปก็ ไอ่ ท้อป เด็กสุดในออฟฟิศ
กวนๆ ดี พูดไม่รู้เรื่องเป็นบางครั้ง
อิจฉามันเด็กกว่าว่ะ

เมื่อวันวานซืนก็มีมาอีกคนนึง
พี่ตั๋ง คนนี้ก็ท่าทางจะเก่งกราฟฟิค
เห็นมานั่งวาดแต่การ์ตูนตลอด
นี่ถ้าอยู่ในโรงเรียนนั่งวาดแต่การ์ตูน
คงโดนครูดุแย่เลย... อิอิอิ

มีอีก 3 คน
หนึ่ง เป็นโปรแกรมเมอร์
เงียบๆ ขรึมๆ นิสัยดี...
เด็กใต้ เหมือนเรา เลยนิสัยดีเหมือนกัน

ไอ่ คุณจ๊อร์ด.... ก็โปรแกรมเมอร์
เป็นอะไร ที่เสียงดังมากๆ
พูดได้ทั้งวัน ปรับวอลลุ่มเสียงไม่ได้
สำเนียงภาษาอังกฤษเป็นเอกลักษณ์มากๆ
เคนเจอแต่ ภาษาไทยกลางสำเนียงทองแดง
แต่นี่ เป็นภาษาอังกฤษสำเนียงทองแดงอ่ะ


แล้วคนสุดท้ายก็ นะ
คนนี้ เป็นดีไซเนอร์
เคยทำงานดวยกันมาครั้งนึง แต่เกิดปัญหาทางบ้าน
เพิ่งกลับมาทำงานอีกครั้งเมื่อเร็วๆ นี้
นิสัยดี อ่ะ

นี่คือคนใหม่ๆ ที่เพิ่งเข้ามา...
ยังมีอีกคน กำลังจะมาอีกวันที่ 21 นี้
ตำแหน่งเดียวกับเรา
หรือว่า จะให้มาแทนเราวะ

ดี จะได้ไปหางานทำที่อื่น อิอิอิ


แต่ยังไง คนเยอะครึกครื้นดี...