เพิ่งดูข่าว เห็นว่าที่อิหร่านเกิดแผ่นดินไหว...
อันเกิดจากผลจากแผ่นดินไหว จากคราวสึนามิโน้นแน่ะ
เค้าบอกว่า หลังจากสึนามิ ก็เกิดอ๊าฟเตอร์ช็อคขึ้นวันละหลายๆ ครั้ง
ครั้งนี้แหล่ะที่รู้สึกว่าจะร้ายแรง เพราะมีคนตาย ยอดตอนนี้ก็ 500 กว่าคนแล้วอ่ะ เศร้าจัง....
เมื่อกี้ก็ ดู ตีสิบ ก็เจอเรื่องเศร้าๆ อีก
ผู้หญิงคนนึง มานั่งเล่าถึง 8 ชม. สุดท้ายของสามีเค้า...
ดูๆ แล้ว สามีเค้าเป็นคนที่สามารถทำใจอะไรได้เก่งมากๆ
แม้ว่าจะรู้ว่าตัวเองต้องเสียชีวิตในอีกไม่กี่ชม.
เค้าก็ยังสามารถเขียนจดหมายลา
และก็ยังสามารถทำใจได้ ปลอบคนที่อยู่รอบข้างเค้า...
โอ๊ยเศร้า... ขอไปดูต่อก่อนนะ ...
ถึงเม้มีแต่เรื่องๆ เศร้าๆ
แต่ก็มีเรื่อง ดีๆ ให้เป็นกำลังใจให้เราสู้ต่อไป...
ปล. พรุ่งนี้วันมาฆบูชา ทำบุญที่ไหนดีครับ
2/23/2548
2/21/2548
คิดง่ายๆ ก็สิ้นเรื่องแล้วเนอะ....
-ข้อแตกต่างระหว่างการคิดแบบ Focus ที่ปัญหา และ Focus ที่ทางออก
เรื่องที่ 1
เมื่อองค์การนาซ่าได้เริ่มปล่อยจรวดเพื่อการสำรวจอวกาศ
พวกเขาพบว่า ปากกาไม่สามารถ เขียนได้ที่แรงโน้มถ่วงของโลกเท่ากับ 0
(น้ำหมึกไม่สามารถไหลออกมาที่กระดาษที่ต้องการเขียนได้)
การแก้ปัญหานี้ ได้ใช้เวลาราว 10 ปี
และได้ใช้เงินมูลค่า 12 ล้านดอลล่าห์ (480 ล้านบาท)
พวกเขาได้สร้างปากกาที่สามารถใช้งานได้ที่แรงโน้มถ่วงเป็นศูนย์
เขียนแบบคว่ำ หรือเขียนที่ใต้น้ำได้ สามารถเขียนได้ไม่ว่าสภาพผิวเป็นเช่นไร รวมทั้ง ผิว crystal
และที่อุณหภูมิช่วงต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง จนถึงที่มากกว่า 300 องศาเซลเซียลได้
ด้วยปัญหาแบบเดียวกัน ทางรัสเซีย ใช้ ดินสอ
เรื่องที่ 2
หนึ่งในเรื่องที่นิยมใช้ในการสอนที่ประเทศญี่ปุ่น
ได้แก่ เรื่องของการเกิดปัญหาที่ว่าสบู่ที่ลูกค้าซื้อไม่มีสบู่มาด้วย
คือได้แต่กล่องเปล่าๆมา เรื่องนี้มาจาก บริษัทยักษ์ใหญ่ในการผลิตเครื่องสำอางของญี่ปุ่น
ได้รับการร้องเรียนจากทางลูกค้าถึงปัญหาดังกล่าว ทางด้านวิศวกรที่รับผิดชอบ ได้แก้ปัญหาโดยการสร้างเครื่อง X-ray
เพื่อการตรวจดูว่าภายในของกล่องสบู่มีสบู่หรือไม่ และเพื่อการนี้ก็ได้ให้คน 2 คนคอยเฝ้าที่จอ
เพื่อดูให้แน่ใจได้ว่าไม่มีการหลุดของกล่องที่ไม่ได้ บรรจุสบู่ไป
แน่นอนว่าคน 2 คนที่ดูจอมอนิเตอร์คงไม่สนุกในการทำงานนี้เท่าไหร่
ด้วยปัญหาเดียวกัน พนักงานหน้างานที่บริษัทเล็กแห่งหนึ่ง
เขาไม่ได้แก้ปัญหาโดยการสร้างเครื่อง X-ray
แต่สิ่งที่เขาทำได้แก่ การไปซื้อพัดลมที่ใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม
แล้วนำมาเป่าที่รางสายพานขณะที่กล่อง
สบู่วิ่งผ่าน กล่องที่ไม่ได้บรรจุสบู่เมื่อถูกลมก็จะปลิวออกนอกสายพานลำเลียงเอง
เรื่องที่ 1
เมื่อองค์การนาซ่าได้เริ่มปล่อยจรวดเพื่อการสำรวจอวกาศ
พวกเขาพบว่า ปากกาไม่สามารถ เขียนได้ที่แรงโน้มถ่วงของโลกเท่ากับ 0
(น้ำหมึกไม่สามารถไหลออกมาที่กระดาษที่ต้องการเขียนได้)
การแก้ปัญหานี้ ได้ใช้เวลาราว 10 ปี
และได้ใช้เงินมูลค่า 12 ล้านดอลล่าห์ (480 ล้านบาท)
พวกเขาได้สร้างปากกาที่สามารถใช้งานได้ที่แรงโน้มถ่วงเป็นศูนย์
เขียนแบบคว่ำ หรือเขียนที่ใต้น้ำได้ สามารถเขียนได้ไม่ว่าสภาพผิวเป็นเช่นไร รวมทั้ง ผิว crystal
และที่อุณหภูมิช่วงต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง จนถึงที่มากกว่า 300 องศาเซลเซียลได้
ด้วยปัญหาแบบเดียวกัน ทางรัสเซีย ใช้ ดินสอ
เรื่องที่ 2
หนึ่งในเรื่องที่นิยมใช้ในการสอนที่ประเทศญี่ปุ่น
ได้แก่ เรื่องของการเกิดปัญหาที่ว่าสบู่ที่ลูกค้าซื้อไม่มีสบู่มาด้วย
คือได้แต่กล่องเปล่าๆมา เรื่องนี้มาจาก บริษัทยักษ์ใหญ่ในการผลิตเครื่องสำอางของญี่ปุ่น
ได้รับการร้องเรียนจากทางลูกค้าถึงปัญหาดังกล่าว ทางด้านวิศวกรที่รับผิดชอบ ได้แก้ปัญหาโดยการสร้างเครื่อง X-ray
เพื่อการตรวจดูว่าภายในของกล่องสบู่มีสบู่หรือไม่ และเพื่อการนี้ก็ได้ให้คน 2 คนคอยเฝ้าที่จอ
เพื่อดูให้แน่ใจได้ว่าไม่มีการหลุดของกล่องที่ไม่ได้ บรรจุสบู่ไป
แน่นอนว่าคน 2 คนที่ดูจอมอนิเตอร์คงไม่สนุกในการทำงานนี้เท่าไหร่
ด้วยปัญหาเดียวกัน พนักงานหน้างานที่บริษัทเล็กแห่งหนึ่ง
เขาไม่ได้แก้ปัญหาโดยการสร้างเครื่อง X-ray
แต่สิ่งที่เขาทำได้แก่ การไปซื้อพัดลมที่ใช้ในโรงงานอุตสาหกรรม
แล้วนำมาเป่าที่รางสายพานขณะที่กล่อง
สบู่วิ่งผ่าน กล่องที่ไม่ได้บรรจุสบู่เมื่อถูกลมก็จะปลิวออกนอกสายพานลำเลียงเอง
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)