ไปแล้วครับ...

เจ้านายผม เฮียโตะ กลับญี่ปุ่นแล้ว... (ตอนนี้ คงนั่งอยู่บนเครื่องบิน)
และแล้ว อิสระก็กลับมาสู่ออฟฟิศอีกครั้ง...

แต่ช่วงนี้ บรรดา เจ้านายผม เค้าชอบมาเงียบๆ
ไม่กระโตกกระตาก ให้พนักงานรู้สักคน
สงสัย อยากรู้อ่ะดิ ว่า ไม่มี เจ้านาย พนักงานจะเป็นยังไง
รู้แล้ว อาจจะหัวใจวายเฉียบพลันก็ได้นะ อิอิอิ
มันต่างกันกับวันที่เค้าอยู่ลิบลับเลยล่ะ
ก็... เฮีย(โตะ)ไม่อยู่ พนักงานก็ร่าเริงอ่ะดิ

วันนี้ เจออะไร ที่ขัดใจอีกแล้ว...
ก็ อิเด็กนั่น มันรับรีควายเม้นต์จากลูกค้า มา
เจือก ไม่ส่งต่อ ทำเอาเราทะเลาะกะเจ๊ไปหลายรอบ
กว่าจะเข้าใจ เกือบส่งระเบิดไปบอมม์โตเกียวแล้วสิ ตู!
ก็อั๊วะ ไม่รู้นิหว่า แล้วใครจะไปทำตามที่ อิลูกค้ามันต้องการได้ไงฟ่ะ
อิเด็กนั่น ก็แ ม่ ง รับงานมา "อม" อยู่ได้
ชอบ "อม" นักรึไงวะ

ฮึ... อย่าให้มีอีกล่ะกัน ไม่งั้น... ละก้อ...

ไปนอนล่ะ พรุ่งนี้ จะได้รีบไปทำงาน
ขยันหน่อย เงินเดือนออก...

รถด่วน เขียดไชโย..

วันนี้ เห็นเค้าขาย ไอ้หนอนรถด่วนทอด เกิดมายังไม่เคยลองกินเลย
เห็นพวกฝรั่งเค้าชอบกินกัน เก๊าะเลยลองซื้อมากินบ้าง
ถามคนอื่น เค้าแหยงๆ กัน ไอ้เราก็อยากลอง
ไม่เห็นอร่อยเลย หรือว่า เจ้านี้ทอดซะแห้ง ยังกะกินกระดาษแน่ะ
ไม่มีรสชาติของความเป็นหนอนเลย อิอิอิ
ความจริงสมัยอยู่กับตา เราก็เคยกินด้วงนะ ตัวอ้วนๆ อวบๆ มันๆ อร่อยๆ ดีออก
แต่ มาเจ้ารถด่วน ที่เค้าบอกว่าราคามันแพง ไม่เห็นอร่อยอ่ะ

พูดถึงอาหารแปลกๆ (สำหรับบางคน)
เคยกิน เขียดไชโย ป่ะ
เรากินไม่ได้หรอก เห็นเพื่อนมันซื้อมา น่าสงสารอ่ะ
ไม่ได้สงสารเพื่อนนะ สงสารเคโระน้อยอ่ะ
ท่าทางที่มันกะลังพยายามกระโดดหนีจากน้ำมันร้อนๆ
น่าสงสารมากๆ ไม่รู้มันทำกรรมอะไรมานะ
ถึงโดนมนุษย์ ทำกับมันขนาดนี้
ไอ้คนกิน ก็ไม่รู้มันกินได้ไง
อร่อยกันนักเหรอ....
ลงคิดในทางกลับกันดิ ถ้าแกโดนหยั่งงั้นบ้าง
มันจะทรมานขนาดไหน....

ปล. เมตตาต่อสัตว์โลก ผู้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเราบ้างเถอะครับ