ขอต่อจากวันก่อนหน่อยนะ
ปรากฎว่า ไอ้ฟายคนนั้น มันไม่มาทำงานแล้วล่ะ
หายหัวไปเลย...
ฝ่ายเจ้านายเรา ก็ดีใจ ที่ไม่ต้องเป็นคนจัดการให้มันออก
แถมกะไม่จ่ายเงินเดือนอีกต่ะหาก (ถ้า ไม่มีการติดต่อกลับมา)
แม่งๆ พอๆ กันทั้งคู่เลยว่ะ
อิ เจ๊ก็เป็นเชี่ยอะไรก็ไม่รู้
เหลือน้องสุดสวย (นามสมมุติ) อีกคนที่ค่อยมาช่วยเรา
เจ๊ ก็พยายามจับผิด แม่งอยู่ได้
มาสาย (เลย 9 โมง) ก็จะหักตังค์
มาก่อน 9 โมง ก็ แม่งหาเรื่อง เจ๊บอกว่า นาฬิกาเจ๊มันเลย 9 โมงแล้ว
ไม่รู้บ้าอะไร นักหนา
วันนี้ น้องสุดสวยเลยเหลืออด
มาถามเราว่า "พี่... หนูจะส่งเมล์ไปถามเจ๊ว่า
จะเอายังไงกับหนู อยากให้อยู่ หรือให้ออก
จะได้หางานใหม่ พี่ว่า ดีมั้ย"
อ่า... ไอ้เราก็ไม่ค่อยอยากจะเสียลูกมือไปอีกคน
ก็เลยบอกให้คอยก่อน ให้ร่างเมล์ไว้ แต่ไม่ต้องส่ง
คอยดูท่าทางแกอีกนิด...
มีเพื่อนคนนึง บอกว่า ท่าทาง เจ๊แก เมนส์ไม่มา
แต่ เราว่านะ ของเจ๊น่ะ คงไม่มานานแล้ว.. อิอิอิ
เพราะ แม่ง บ้ามานานว่ะ
ก็ลองคิดดู คนเค้าเบื่อกันทั้งตึกแล้ว
ก็เล่นไปยุ่งกะเค้าทั่ว...
ขนาดเครื่องถ่ายเอกสารเสีย
เจ๊ยังด้านหน้า ไปขอเค้าซีร๊อกส์ที่บริษัทอื่นอีก
ไม่เคยขายหน้าเลยว่ะ... เนี่ยนะ เจ้านายกู
ไม่เคยรักษาภาพพจน์เลย
เออ พูดถึงเครื่องพริ้นเตอร์แล้ว สะใจว่ะ
ก็เจ๊แกให้ใช้แต่ กระดาษรียูส
สุดท้ายเครื่องเจ๊ง
จากที่จ่ายค่ากระดาษใหม่ๆ รีมล่ะร้อย
ตอนนี้ จ่ายค่าอะไหล่ สี่ ห้า พัน
สมน้ำหน้า งก ดีนัก...
สะใจ้ สะใจ ว่ะ...
บ่นมาเยอะ
เมื่อกี้เช็คเมล์ รุ่นพี่ เราจะแต่งงานอีกคนนึงแล้ว...
ขอแสดงความยินดีด้วยนะพี่ แล้วผมจะไปร่วมแสดงความยินดีด้วยครับ..
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น